លោក កាវ ជុង ហៅ វិញ ជុង(ឈ្មោះអតីត) បច្ចុប្បន្ន ឈ្មោះ កៅ ជុំ អាយុ៤៨ឆ្នាំ មុខរបរធ្វើស្រែ។ លោកមានឪពុកឈ្មោះ ឡា កាន់ ហៅ ឡា កាវ ជនជាតិចិនមានភិនភាគ សម្បុរខ្មៅ, ខ្ពស់, សម្តីមួយៗ, កម្ពស់ប្រហែល ១,៧៥ម មានមុខរបរ លក់ចាប់ហ៊ួយ នៅកែងផ្សារចាស់ និងម្ដាយ មិនចាំឈ្មោះ មានមុខរបរ ជាអ្នកដាំបាយឲ្យបារាំង នៅផ្ទះបារាំងជិតស្ពានជ្រោយចង្វារ មានសម្បុរខ្មៅ, កម្ពស់១,៦៥ម ចេះនិយាយភាសាបារាំងស្ទាត់។ មានបងប្អូនចំនួន៦នាក់ (ស្លាប់១នាក់)៖ទី១ ឈ្មោះ វិញ ឈឺន ហៅ កាវ ឈឺន រៀនជួសជុលឡាន, ទី២ ឈ្មោះ វិញ ជុង ហៅ កាវ ជុង អ្នកស្វែងរកទី៣ ឈ្មោះ វិញ ធី ហៅ កាវ ធី ភេទប្រុស, ទី៤ ឈ្មោះ វិញ ហ្វាន់ ហៅ កាវ វ៉ាន់ ភេទស្រី, ទី៥ ឈ្មោះ វិញ ចៅ ហៅ កាវ ចៅ។
មុនឆ្នាំ១៩៧៥ គ្រួសារលោក កាវ ជុង មានអាស័យដ្ឋានរស់នៅផ្ទះលេខ៧៣ ម្តុំផ្សារថ្មី ខាងកើតបេនឡានសុរិយា ទីក្រុងភ្នំពេញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ របបប៉ុលពត លោក កាវ ជុង មានអាយុត្រឹមតែ១៤ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ហើយគាត់បានមកលេងផ្ទះម្តាយមីងនៅក្រោយវាំងដែលផ្ទះនោះលោកចាំថាជាផ្ទះផលិតមីសរសៃលក់បោះដុំ។ ពេលនោះឪពុកលោក កាវ ជុង កំពុងនៅផ្សារចាស់លក់ចាបហ៊ួយ។ ចំណែកម្ដាយលោក កាវ ជុង វិញ ធ្វើការជាមួយផ្ទះបារាំងដែលមានលំនៅដ្ឋានជិតស្ពានជ្រោយចង្វារ។ ឯបងប្អូននៅជាមួយលោកយាយខាងឪពុកនៅផ្ទះផ្សារថ្មី។ ពេលកំពុងជម្លៀសប្រជាជនចេញពីទីក្រុងនោះ បងប្អូនទាំងអស់ និង ម្ដាយឪពុកព្រមទាំងលោកយាយមិនដឹងជារត់ទៅខាងណាទេ ព្រោះពេលនោះបងប្អូនមិនអាចរត់រកគ្នាបានទេ អ្នកណានៅទីណាគឺនៅកន្លែងនោះ ហើយត្រូវទាហានប៉ុលពត ជម្លៀសចេញទៅកន្លែងផ្សេងៗគ្នា។ ចំណែក លោក កាវ ជុង ត្រូវជម្លៀសតាមម្ដាយមីងដែលនៅផ្ទះខាងក្រោយវាំង ក្រុងភ្នំពេញនោះ។
ក្រោយពីការចាកចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ លោក កាវ ជុង ត្រូវបានប៉ុលពតជម្លៀសទៅដល់ភូមិធ្នង់ ឃុំណាំតៅ ស្រុកភ្នំស្រុក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ហើយនៅជាមួយនឹងម្ដាយមីង និង កូនចំនួន៣នាក់ មានឈ្មោះថា៖ អាលេញ, អាហ៊ូវ, ហ្វាន់។ ឆ្នាំ១៩៧៨ លោក កាវ ជុង ក៏បានបែកចេញពីម្ដាយមីងរបស់គាត់ដោយបញ្ហាផ្ទៃក្នុងផ្នែកផ្លូវចិត្តបន្តិចបន្តួចក៏លោកទៅរស់នៅម្នាក់ឯង ដោយមិនទំនាក់ទំនងអ្វីទៀតទេរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧៩។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ លោក កាវ ជុងបានដូរទីកន្លែងមករស់នៅ ភូមិតាណូត ឃុំជើងទៀន ស្រុកចុងកាល់ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ រហូតដល់សព្វថ្ងៃ។
ប្រសិនបើក្រុមគ្រួសាររបស់លោក កាវ ជុង ទាំងអស់បានឭដំណឹងនេះ សូមទស្សនិកជនទំនាក់ទំនងមកកាន់កម្មវិធីយើងខ្ញុំតាមរយៈទូរសព្ទ័លេខ ០៩៧៥ ០៩៧ ០៩៧ ឬ មកទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់នៅ អគ្គនាយកដ្ឋានវិទ្យុ និង ទូរទស្សន៍បាយ័ន៕
